Vandaag was het weer raak in de Jamaicastraat. Het bekende stel besloot opnieuw hun auto’s niet voor de eigen woning te parkeren, maar voor de woningen van anderen. Opvallend genoeg bleef de ruimte voor hun eigen huis gewoon leeg.
Toeval? Dat wordt wel heel moeilijk te geloven als hetzelfde patroon zich keer op keer herhaalt. Voor de meeste mensen is het vanzelfsprekend om, als het kan, voor de eigen woning te parkeren. Blijkbaar geldt voor het stel een andere logica.
Waarom dit gedrag? Iedereen mag daar natuurlijk zijn eigen conclusie uit trekken. Feit is wel dat het afgelopen jaar bepaald niet soepel is verlopen. Handhavingsverzoeken werden afgewezen, bezwaren en beroepsprocedures leverden niets op, rechtszaken gingen verloren en er zijn inmiddels duizenden euro’s aan proceskosten betaald. Daar komt bij dat de gemeente inmiddels heeft opgedragen de werkzaamheden aan de zogenoemde pergola af te ronden.
Dat zal ongetwijfeld frustrerend zijn. Maar frustratie is geen rechtvaardiging om de leefomgeving van buurtgenoten bewust minder prettig te maken.
De bewoners van de Jamaicastraat halen inmiddels hun schouders op. Het patroon is bekend: zodra er weer een juridische tegenvaller is, lijkt er ook weer een nieuwe aflevering van het parkeerdrama te volgen.
Jammer, want een straat wordt niet gezelliger van dit soort gedrag. De meeste bewoners willen gewoon prettig samenleven en elkaar met een beetje respect behandelen. Dat zou eigenlijk niet te veel gevraagd moeten zijn.