Hoe het begon
Op 8 november 2023 zagen de bewoners van Jamaicastraat 29 zich genoodzaakt een gerechtelijke overeenkomst te sluiten met het stel naast hen. Niet uit luxe, maar omdat het stel zich enkele maanden daarvoor zonder toestemming toegang had verschaft tot hun tuin. Gewoon. Alsof het bij henzelf hoorde.
Toen die situatie eindigde met een duidelijke aanwijzing richting de uitgang — in de volksmond ook wel “de tuin uitgeknikkerd” genoemd — was het vertrouwen definitief weg. Wat resteerde, was een overeenkomst en de hoop dat afspraken dit keer wél zouden worden gerespecteerd.
Dat bleek een misrekening.
Wat volgde was geen normaal burenconflict, maar een juridische afvalrace waarin het stel werkelijk alles uit de kast trok. Bodemprocedures, kort gedingen, beslagen, wrakingsverzoeken, handhavingsverzoeken en suggesties van dwangsommen die er juridisch nooit zijn geweest.
Alles leek geoorloofd, zolang het maar druk, tijd en geld kostte. Voor de bewoners van Jamaicastraat 29 werd de rechtszaal het nieuwe decor.
Lees hier meer over hoe het begon.
Het dieptepunt
Het absolute dieptepunt volgde in januari 2025, toen het stel beslag liet leggen op alle voertuigen van de bewoners van nummer 29. Met grote woorden en nul juridische basis. Paniek, woede en verontwaardiging aan de ene kant; aan de andere kant vooral verbazing dat dit überhaupt mogelijk was.
De ommekeer kwam op 18 november 2025. Het gerechtshof maakte korte metten met het hele verhaal. Geen geldige titel. Geen verbeurde dwangsommen. Geen recht op beslag. Wél een duidelijke vernietiging van alles wat het stel had opgetuigd. Het hof was helder, zakelijk en genadeloos. Wie het arrest leest, ziet vooral hoe leeg het juridische bouwwerk eigenlijk is geweest.
Lees hier alles over de uitspraak van het hof.
Het einde
Vandaag – 18 februari 2026 – is het definitieve eindpunt bereikt. De cassatietermijn is verstreken zonder dat er cassatie is ingesteld. Er komt geen nieuw hoofdstuk meer, geen achterdeur, niet “nog één poging”.
Klaar.
Wat resteert
En dus kan het eindelijk hardop worden gezegd, zonder juridisch slag om de arm en zonder kleine lettertjes: de bewoners van de Jamaicastraat 29 hebben gewonnen.
Niet omdat procederen leuk is. Niet omdat dit ooit een spel was. Maar omdat volhouden soms de enige optie is wanneer iemand structureel weigert grenzen te respecteren. De bewoners van Jamaicastraat 29 staan er nog. Met hun tuin. Met hun gelijk. En met een dossier dat nu eindelijk dicht kan.
Voor het stel rest nu nog maar één ding: zich richten op de werkelijke problemen. De overkapping aan de achterkant. Geen procedures meer, geen brieven, geen slachtoffertoon. De pen kan neer, het gejammer mag stoppen.
Het is tijd om de mouwen op te stropen, de hamer te pakken en gewoon aan het werk te gaan. De gemeente is inmiddels aangespoord om te gaan handhaven nu de zaak juridisch volledig is uitgeprocedeerd.
Over de auteur
